Logo - Rejuvenal
Terugloop Groeifactoren
In onze tienerjaren produceren we de grootste hoeveelheden groeifactoren. Dat gebeurt dag en nacht met flinke pulsen. Tijdens die tienerjaren zijn we sterk en hebben een zeer goed herstelvermogen. We groeien snel naar onze uiteindelijke lengte. Rond het 18e levensjaar hebben de botten hun maximale lengte bereikt. Die botten worden daarna niet meer langer of groter maar wel steeds sterker. Vooral de pijpbeenderen nemen nog sterk aan botmassa toe, omdat de wanddikte dikker dus sterker wordt. Dit proces gaat door tot ongeveer 30 à 35 jaar. Daarna verliezen we ieder jaar een klein beetje botmassa. De reden van dit botmassaverlies ligt mede in de achteruitgang van de hoeveelheid groeifactoren die we dagelijks produceren. Tot het 20ste levensjaar is die productie maximaal. Daarna loopt de afgifte met gemiddeld 14% per 10 jaar terug.
Botten worden gebouwd door osteoblasten, afgebroken door osteoclasten. Ze moeten worden afgebroken om ruimte te maken voor nieuw botweefsel. Daarom zijn medicijnen die de osteoclasten afremmen niet nuttig. Men probeert daarmee meer botmassa te behouden maar de kwaliteit van die massa loopt dan sterk terug. Daarnaast is er nog een argument om af te zien van dergelijke medicijnen. Gladde spieren, zoals de hartspier, hebben een zeker niveau aan calcium nodig in het bloed, om goed te functioneren. Als het niveau te ver daalt, ontstaat het risico van kramp, wat voor de hartspier dodelijk is, met voorspelbare gevolgen. Om dit probleem voor te blijven geven de bijschildklieren een hormoon af (parathyreoïd hormoon of PTH) als een soort alarmsignaal. Om het grotere belang van het hart te redden, zorgt dit hormoon dat er calcium wordt “geleend” vanuit het skelet. Het is maar een beetje, maar als het dieet langdurig te weinig calcium oplevert, dan wordt systematisch het skelet opgeofferd om het hart voor falen te behoeden. Dit is één van de belangrijkste oorzaken van osteoporose. Medicijnen die botafbraak voorkomen verleggen het risico dus naar een veel groter kwaad; hartfalen.
In plaats van gebruik van die medicijnen is het is veel beter om de aanmaak te stimuleren. En natuurlijk op de voeding te letten. Die voeding is een uitdaging op zich omdat het lastig is de misleidende reclames te doorzien en de juiste zaken eruit te filteren. Melk bijvoorbeeld, bevat veel calcium. Maar wel van de verkeerde soort!!! We kunnen er niets mee, sterker nog, onze botten worden er zwak van. Ooit een koe gezien met een gebroken poot? Laat die nu vooral gras en andere planten eten. Onze huidige melk heeft niets meer te maken met de melk van 40 jaar geleden. Sterker nog; geef onze huidige “gepasteuriseerde koemelk” aan een kalf en het sterft binnen afzienbare tijd. Er zijn allerlei commerciële voordelen in de koe gekweekt, waardoor de dagproductie verdrievoudigd is in slechts enkele tientallen jaren. En aangezien er grote commerciële belangen op het spel staan, blijkbaar groter dan onze gezondheid, gaan ze er gewoon mee door. Gewoon meer groene of rode groentes eten, zoals kool of brocoli. Ook sinaasappels zijn prima.
De reden van botafbraak ligt in de combinatie van veelal een niet ideaal dieet met de terugloop van onze eigen productie van groeifactoren. Kunnen we die laatste stimuleren dan worden de botten ook op hogere leeftijd steeds sterker. Ook bewegen is van groot belang. De botten bevatten druk- en treksensoren die de belasting meten en daarmee botaanmaak stimuleren bij belasting. In ieder geval wordt de sterke achteruitgang voorkomen. Meer groeifactoren betekent meer osteoblasten (botbouwers). We weten inmiddels hoe we met bepaalde combinaties van aminozuren voor meer groeifactoren kunnen zorgen, maar door welke oorzaken lijkt het niet gestimuleerde niveau steeds sneller achteruit te gaan? Dit hangt, naast wat erfelijke factoren, ook samen met onze levensstijl. Er zijn tal van oorzaken aan te wijzen die de afgifte van groeifactoren belemmeren. We weten dat groeifactoren bij volwassenen alleen wordt afgegeven tijdens de diepe slaap.
Als we geen goede nachtrust hebben kunnen we niet voldoende groeifactoren vrij maken. Mensen die veel nachtdiensten werken, veel door tijdzones reizen, te vaak ‘s nachts wakker worden of te laat naar bed gaan of door andere redenen niet optimaal slapen, lopen een sterk verhoogd risico om groeifactordeficiënt te worden. Een actief nachtleven, in combinatie met alcohol of cafeïne is ook al geen positieve aanvulling. Ook de inrichting van de slaapkamer speelt een rol. (Zie Anti Aging en slapen.) Allerlei electronische apparatuur kunnen onze hersenen ongemerkt storen. Zelfs een eenvoudige wekkerradio naast het hoofd kan een diepe slaap voorkomen. Erg slecht zijn de nieuwe (digitale) DECT-telefoons. Zij stralen dag en nacht met een enorme kracht. Op de slaapkamer dienen ze absoluut uit den bose te zijn. Het is ongelofelijk maar ze worden zelfs al als babyfoon gebruikt. Slechts wonen onder serieuze hoogspanningsmasten of direct naast een GSM-mast doet daar nog een schepje bovenop. Ook overdag spelen allerlei factoren een rol. Luchtvervuiling bijvoorbeeld.
Stress is een zwaarwegende factor. Stress krijgt allerlei gevolgen aangemeten, maar die zijn nagenoeg allemaal secundair. De hoofdoorzaak ligt in het feit dat door stress tevens het stresshormoon cortisol wordt afgegeven. De aanwezigheid van stresshormonen is soms nodig maar teveel remt sterk de afgifte van groeifactoren. De grote drukte op de weg met alle files, werkdruk, relationele of financiële problemen leveren elk hun bijdrage aan een gejaagd leven. Ze zorgen ervoor dat we nagenoeg nooit meer tot rust komen. Dan nog een druk sociaal leven, veel afspraken, laat en gehaast eten en nog verbazen we ons over maagproblemen. Ook die maag heeft onderhoud nodig. Maar met verlaagde niveau's van groeifactoren zal ook dat onderhoud sterk teruglopen. Tellen we daar de slaapproblemen bij op, dan zal de normale 14% terugloop van uw groeifactorenproductie veel hoger zijn; wellicht 20% per 10 jaar.
Ons dieet (zie Voeding/Eetgewoontes) speelt ook een belangrijke rol op de groeifactorenproductie. Mensen met overgewicht produceren minder groeifactoren. En minder groeifactoren betekent een tragere stofwisseling. Minder groeifactoren betekent ook een verhoogde kans op diabetes. Zo kom je al snel in een vicieuze cirkel terecht. Minder groeifactoren betekent minder onderhoud aan de gewrichten, terwijl overgewicht juist voor meer slijtage zorgt. Door diabetes ontstaat in zeer veel gevallen een hoge bloeddruk als gevolg van atherosclerose. Ook verkeerde eetgewoontes, zoals teveel koolhydraten/suikers zorgen voor plaque in de aderen, waardoor het hart harder moet gaan pompen om alles rond te krijgen. De ketting is hier zo sterk als de zwakste schakel. Gebruik van Rejuvenalproducten zorgt voor schoonmaak van die aderen door de plaque op te lossen. Het maakt het hart veel efficiënter waardoor het minder zuurstof nodig heeft. Het verlaagt daarmee ook het risico van een hart- of herseninfarct.